JanBar@thmulti.com

Systemy informatyczne stają się coraz istotniejszym składnikiem infrastruktury przedsiębiorstwa przemysłowego, od sprawności którego w coraz większym stopniu uzależnione jest jego funkcjonowanie. Jednocześnie systemy te zmieniają swój charakter, stając się coraz częściej podstawowym narzędziem zdobywania i utrzymywania przewagi konkurencyjnej firmy. Szybki dostęp do danych oraz możliwość ich analizowania w różnych, często nietypowych, przekrojach nabierają kluczowego znaczenia. Niestety wymagań tych nie spełniają zazwyczaj typowe systemy transakcyjne, nastawione na wprowadzanie i przetwarzanie danych. Obserwuje się niebezpieczne zjawisko lokalnej ekstrakcji danych z systemów transakcyjnych do arkuszy kalkulacyjnych lub lokalnych baz danych w celu ich dalszego analizowania. Prowadzi to do wielokrotnego wykonywania tych samych analiz często w różny sposób i z różnymi wynikami. Efekt to wzrost kosztów i chaos informacyjny. Rozwiązaniem jest budowa centralnego systemu raportowania z wykorzystaniem takich narzędzi jak hurtownie danych i intranet.

ttraczyk@ia.pw.edu.pl

Do niedawna nie istniał standardowy, powszechnie przyjęty sposób przechowywania, przesyłania i przetwarzania sformatowanych dokumentów (tekstów, raportów, arkuszy kalkulacyjnych itp.) oraz złożonych struktur danych. Stosowano dziesiątki formatów “firmowych”, co poważnie utrudniało, a niekiedy uniemożliwiało wymianę danych. Jak się wydaje, problemy te zostały przezwyciężone za sprawą języka XML.

XML jest metajęzykiem do definiowania specjalizowanych języków znakowania. Języki te służą zaś do reprezentowania złożonych dokumentów i struktur danych w postaci plików tekstowych, w których strukturę oznaczono specjalnymi znacznikami (najbardziej znanym językiem znakowania jest bez wątpienia HTML). Przetwarzanie takich plików – ze względu na to, że są to właśnie pliki tekstowe oraz że XML zaprojektowano w odpowiedni sposób – jest stosunkowo łatwe i możliwe do wykonania za pomocą standardowych, powszechnie dostępnych narzędzi.

XML ma wielkie szanse na sukces ze względu na wagę problemów, do których może być stosowany, na stale rosnącą popularność WWW, a także z uwagi na poparcie deklarowane przez największych producentów oprogramowania. Rozpowszechnienie właściwego dla XML sposobu zapisu informacji może zaś mieć bardzo znaczący wpływ na rozwój całej informatyki (baz danych, architektur systemów informacyjnych itp.).

Referat przedstawia podstawy języków XML i XSL oraz prezentuje przykłady ich zastosowań.

SYSTEMY INFORMACYJNE JAKO NARZĘDZIE ZDOBYWANIA PRZEWAGI STRATEGICZNEJ

pj@wsm.gdynia.pl

Nadrzędnym i perspektywicznym celem każdej firmy jest zdobycie przewagi konkurencyjnej lub, jeszcze szerzej, strategicznej. Utrzymywanie takiej przewagi jest podstawą trwałego sukcesu rynkowego i rozwoju firmy. Pośród różnych narzędzi zdobywania i utrzymywania przewagi strategicznej szczególne znaczenie posiada wykorzystanie technologii i systemów informacyjnych. Technologie i systemy informacyjne wspierają bowiem skutecznie różne strategie konkurowania, a także stanowić mogą bezpośredni i samodzielny czynnik efektywnej reinżynierii podstawowych procesów biznesu.

Szczególną uwagę poświęcono strategicznemu wykorzystaniu Intenetu. Przykłady rozwiązań stosowanych w znanych firmach stanowią podstawę do analizy możliwości tworzenia wartości dla klienta, zwiększania przychodów i obniżania kosztów poprzez zastosowanie rozwiązań opartych na technologiach internetowych.

MODELE I STRATEGIE HANDLU ELEKTRONICZNEGO MIĘDZY FIRMAMI

pj@wsm.gdynia.pl

Rozwój sieci typu ekstranet oraz intranet, a także powszechna akceptacja Internetu jako platformy biznesu stały się podstawą rozwoju handlu elektronicznego między firmami (ang.: Business-to-business (B-to-B) electronic commerce). Handel elektroniczny między firmami stworzył nowe możliwości rozwoju poprzez usprawnienie procesów biznesu, obniżenie kosztów oraz zwiększenie produktywności firm. Rozwiązania w zakresie e-handlu prowadzą do automatyzacji przepływu pracy oraz zasadniczej restrukturyzacji procesów zarządzania łańcuchem dostaw. Systemy e-handlu klasy B-to-B muszą być integrowane z dotąd istniejącymi systemami informacyjnymi zaś ich wdrażanie jest przedsięwzięciem wymagającym poważnego zaangażowania oraz wysokich nakładów. Stąd też, pomimo szybkiego wzrostu obrotów w handlu elektronicznym B-to-B wiele firm nie potrafi odpowiedzieć sobie na następujące pytania:

• Jak e-handel między firmami zmieni strukturę kanałów zaopatrzenia i dystrybucji?
• Jak dostosować strategię marketingową do wymagań i ograniczeń e-handlu?
• Jaki model e-handlu przyjąć dla własnej firmy i jak wprowadzać niezbędne zmiany?
• Gdzie powstanie wartość dodana?

• E-sklepy (e-shops)
• E-zaopatrzenie (e-procurement)
• E-centra handlowe (e-malls)
• Aukcje elektroniczne (e-auctions)
• Społeczności wirtualne (virtual communities)
• Platformy współpracy (collaboration platforms)
• Rynki pośredników (third-party marketplaces)
• Integratorzy łańcucha wartości (value-chain integrators)
• Usługodawcy łańcucha wartości (value-chain service providers)
• Dostawcy informacji (information brokerage)
• Instytucje certyfikacyjne oraz e-notariusze (certification authorities and electronic notaries)

Wykład zamknie analiza strategii i programów marketingowych stosowanych w handlu elektronicznym miedzy firmami.

INTERFEJS GRAFICZNY WSPOMAGAJĄCY UŻYTKOWANIE EKSPERTOWEGO SYSTEMU REGUŁOWEGO KHEOPS

Referat prezentuje wyniki pracy dyplomowej pt. ,,Interfejs graficzny wspomagający użytkowanie ekspertowego systemu regułowego Kheops”, napisanej w Katedrze Automatyki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, pod kierunkiem dr hab. inż. Antoniego Ligęzy. Praca otrzymała druga nagrodę w XVI Ogólnopolskim Konkursie na najlepsze prace magisterskie z dziedziny informatyki, organizowanym przez Polskie Towarzystwo Informatyczne w roku 1999.

Program gKheops został napisany w języku ANSI C w środowisku Debian/GNU Linux i pracuje pod kontrolą systemów operacyjnych Linux i Unix w środowisku X Window. Do implementacji interfejsu graficznego użyto biblioteki Gtk+. Biblioteka Gtk+ jest nowoczesną, zorientowaną obiektowo biblioteką graficzną, umożliwiającą tworzenie graficznych interfejsów użytkownika. Prototyp interfejsu został zaprojektowany w programie Glade, umożliwiającym projektowanie i wizualizację prototypu graficznego interfejsu użytkownika zrealizowanego przy pomocy biblioteki Gtk+. Analizator syntaktyczny został skonstruowany z wykorzystaniem programów GNU Bison i Flex. GNU Bison jest zaawansowanym narzędziem do tworzenia parserów dla gramatyk bezkontekstowych LALR(1) kompatybilnym z generatorem Yacc.

Projekt gKheops został w całości zrealizowany przy pomocy Wolnego Oprogramowania (Free Software) na platformie Debian/GNU Linux i jest rozpowszechniany na licencji GNU GPL.

Dariusz.Korzun@ca.com

Nowe generacje systemów wykorzystywanych do prowadzenia biznesu elektronicznego charakteryzują się dużym stopniem złożoności. Muszą one umożliwiać obsługę transakcji obejmujących procesy biznesowe wielu współpracujących ze sobą firm za pomocą jednolitego interfejsu internetowego, przy jednoczesnej integracji różnych systemów, platform i technologii w celu zapewnienia ich niezawodnej współpracy w czasie rzeczywistym. Powinny one także gwarantować odpowiedni poziom dostępności i bezpieczeństwa w środowisku sieci Internet, które z natury jest bardzo otwarte, a także umożliwiać wprowadzanie nowych rodzajów usług związanych z publikacją informacji oraz transakcjami biznesowymi. Sukces jest możliwy tylko przy zapewnieniu w pełni interaktywnego kontaktu z klientami i dostawcami Computer Associates zaprojektował platformę dla biznesu elektronicznego Jasmine_ii aby pomóc sprostać powyższym wymaganiom.

Portale informacyjne stały się niezwykle popularną metodą dostarczania informacji. Tradycyjne portale Web umożliwiają dzisiaj jednoczesny dostęp do zasobów sieci internetowej, baz danych oraz aplikacji, wszystko za pomocą jednej przeglądarki. Platforma Jasmine_ii oferuje nową jakość w procesie tworzenia inteligentnych portali biznesu elektronicznego przy zachowaniu integracji oraz wykorzystaniu aktualnie istniejących elementów. Takie podejście określane jest mianem “Integracja Aplikacji Przedsiębiorstwa” (EAI, Enterprise Application Integration) i stanowi podstawę działalności wielu firm. Chociaż trudno jednoznacznie zdefiniować znaczenie tego terminu, sam zasada zastosowania jest łatwa do określenie. EAI pozwala na wykorzystanie wszystkich zasobów posiadanych przez przedsiębiorstwo, takich jak aplikacje, bazy danych, ludzie i systemy, w celu zwiększenia atrakcyjności oferowanych przez nie usług. Głównym zadaniem platformy Jasmine_ii jest zwiększenie konkurencyjności organizacji dostarczając szkielet komunikacji pomiędzy rozproszonymi obiektami umieszczonymi wewnątrz serwera zorientowanego na przesyłanie wiadomości na zasadach “każdy z każdym”. Z pomocą dostawców obiektów, Jasmine_ii umożliwia łatwą integrację logiki biznesowej i danych całego przedsiębiorstwa – zapewniając pełną obsługę nowoczesnych technologii stosowanych w biznesie elektronicznym, takich jak XLM czy Java. Jasmine_ii posiada otwartą, skalowaną architekturę, dzięki której można w maksymalnym stopniu wykorzystać istniejące możliwości lub zmienić przeznaczenie aktualnie wykorzystywanych systemów informatycznych.

Jednak sama integracja nie wystarczy, aby firma odniosła wymierne korzyści. Po uzyskaniu dostępu do zasobów organizacja musi udostępnić je swoim klientom i partnerom wykorzystując silne, skalowane środowisko – całkowicie zintegrowane z procesami wewnętrznymi przedsiębiorstwa – które będzie obsługiwało krytyczne obszary działalności firmy. Umożliwiają to nowoczesne serwery aplikacji. Jasmine_ii oprócz wielu innych składników oferuje także funkcje serwera aplikacji, zaprojektowanego do łatwej integracji procesów biznesowych zachodzących w całym łańcuchu tworzenia wartości.

Jasmine_ii stanowi znaczący krok naprzód w dziedzinie biznesu elektronicznego, oferując narzędzia do tworzenia inteligentnych, dynamicznych portali, umożliwiających interaktywny kontakt z klientami, dostawcami i partnerami. Wykorzystanie opracowanej przez firmę CA predykcyjnej technologii Neugents zapewnia odniesienie maksymalnych korzyści dzięki przewidywaniu potrzeb klienta, tendencji rynkowych oraz pojawiających się możliwości biznesowych. Następnie wyniki prognoz mogą posłużyć do optymalizacji wewnętrznych procesów biznesowych, dostosowania procesów zewnętrznych do wymagań rynku lub do dynamicznego personalizowania kontaktów z klientami na przykład poprzez przedstawienie im produktów i usług które – zgodnie z przewidywaniami – mogą zwrócić ich największą uwagę.

auszok@kul.lublin.pl

Elektroniczna wymiany informacji pomiędzy firmami, a w konsekwencji automatyzacja procesów biznesowych jest ideą, która istnieje już od ponad 25 lat, w postaci technologii elektronicznej wymiany dokumentów – EDI (Electronic Data Interchange). Technologia ta zyskała sobie stosunkowo dużą rzesze (ponad 100 tysięcy) wykorzystujących ją firm. Z powodu jednak, między innymi, bardzo dużych kosztów realizacji, na jej wykorzystanie mogły sobie zazwyczaj pozwolić tylko duże koncerny.

Jednakże pojawienie się Internetu zmienia model prowadzenia interesów dla wszystkich firm poczynając od największych koncernów, a kończąc na jednoosobowych firmach. Przewiduje się, że Internetowy rynek wymiany towarów, usług i informacji pomiędzy firmami – B2B (Business to Business) osiągnie już w niedalekiej przyszłości ogromne rozmiary.

Aby jednak umożliwić rozwój rynku B2B potrzebne są rozwiązania zapewniające współdziałanie (interoperability) systemów informatycznych pracujących w kooperujących firmach. Niezbędne są więc standardy wymiany informacji pomiędzy takimi systemami. Muszą być one jednak znacznie tańsze i łatwiejsze w realizacji niż EDI. Odpowiedzią wydaje się być XML i technologie na nim oparte.

XML to przede wszystkim standard definicji dokumentów. Dlatego podstawowy model kooperacji pomiędzy firmami, z użycie tej technologii, oparty jest na koncepcji zbioru wspólnych typów dokumentów biznesowych. Semantykę operacji biznesowych uzyskuje się poprzez wymianę dokumentów w odpowiednim porządku. Podstawowe elementy infrastruktury dla B2B do realizacji takiego modelu to:

• Biblioteki komponentów XML (xCBL), stanowiące słowniki (ontology) podstawowych pojęć biznesowych,
• Schematy XML’owe, stanowiące definicję typów dokumentów biznesowych, i ewoluujący standard ich kodowania od DTD, SOX i XMLData do XMLSchema,
• Repozytoria schematów (BizTalk, OASIS) – umożliwiające firmą dzielenie się schematami, zgromadzono w nich już setki schematów dla wielu dziedzin,
• Ramy systemów dla budowy automatycznych rynków opartych na wymianie dokumentów (eCo Framework, ebXML, BizTalk).

Rozpowszechnienie się systemów B2B opartych na XML może w niedalekiej przyszłości całkowicie zmienić obraz działania firm, w których pracownicy coraz częściej będą zastępowani przez automatycznie działające inteligentne programy agentowe.

DYNAMICZNE ODWZOROWANIA APLIKACJI W ŚRODOWISKACH ROZPROSZONYCH

(tytuł oryginalny Dynamic Assignments of Applications in Distributed Environments)

pczarnul@eti.pg.gda.pl

Praca podejmuje problem dynamicznej alokacji procesów oraz migracji w środowiskach rozproszonych. Zaprezentowano zaproponowane przez autora model przetwarzania oraz zaimplementowane środowisko DAMPVM (Dynamic Allocation and Migration Parallel Virtual Machine) będące rozszerzeniem znanej biblioteki przetwarzania rozproszonego PVM. Przedstawione zostały główne koncepcje środowiska DAMPVM, szczegóły modelu środowiska oraz aplikacji rozproszonej opartej o model przesyłania wiadomości (ang. message-passing) jak również konstrukcję i szczegóły implementacyjne DAMPVM oraz wyniki wielu eksperymentów przeprowadzonych z użyciem systemu. Nowe środowisko porównane zostało z istniejącymi platformami tj. m.in. MPVM, MpPVM, Dynamic PVM, MPI, CORBA.

Istotną cechą zrealizowanego środowiska jest automatyczne dostosowywanie przydziału procesów do węzłów sieci komputerowej zarówno do zmian stanu sieci np. obciążenia procesorów zadaniami innych użytkowników działających niezależnie jak i zmieniających się wymagań samej aplikacji rozproszonej, która dynamicznie może je zgłaszać za pomocą specjalnych funkcji oferowanych przez dostarczoną bibliotekę. Równoważenie obciążenia odbywa się dzięki algorytmowi rozdziału zadań do przetwarzania z predykcją wymagań procesów zgłaszanych systemowi. Równoważenie następuje pomiędzy sąsiadami logicznej struktury sieci zadawanej przez użytkownika niezależnie od połączeń fizycznych. Jest ono realizowane zarówno przez dynamiczną alokację kreowanych zadań jak również heterogeniczną migrację procesów pomiędzy węzłami sieci. Heterogeniczna i szybka migracja możliwa jest dzięki funkcjom pakującym i rozpakowującym stan procesu dostarczanym przez programistę. Może być ona również dynamicznie blokowana lub włączana.

Konstrukcja mechanizmu migracji oraz identyfikacji procesów w środowisku z migracją oparta jest o mechanizm grup oraz nowy mechanizm kontekstów dostępny w bibliotece PVM 3.4.x. DAMPVM zawiera również mechanizm wizualizacji wyjścia migrujących procesów oparty o bibliotekę graficzną V.

Środowisko DAMPVM dostępne jest na stronie WWW autora http://www.ask.eti.pg.gda.pl/~pczarnul .

wbi@ikp.atm.com.pl

Przy tej okazji będę też chciał podzielić się najświeższymi obserwacjami zarządzania nowymi firmami internetowymi, które jeszcze bardziej niż ich już starsze siostry “teleinformatyczne” rządzą się odmiennymi prawami. Bez biznes planu, bez struktury, z ciągłymi modyfikacjami zadań oraz ze zmiennymi zasadami zarządzania poprzez kontrolowanie naturalnych ruchów Browna objawianych przez zachowanie każdego z ambitnych pracowników obserwujemy, jak firmy te pędzą po coraz bardziej krętej drodze ku sukcesom – czy aby napewno?

Infrastruktura informacyjna “gospodarki elektronicznej

Jozef.olenski@nbp.x400.net.pl

Jolenski@wne.uw.edu.pl

W referacie zestawiono dwa pojęcia: “gospodarki informacyjnej” i “gospodarki elektronicznej” zwracając uwagę na podstawowe cechy tych “gospodarek” w kategoriach ekonomiki informacji. Wyspecyfikowano uwarunkowania informacyjne tzw. “gospodarki elektronicznej”. Wskazano, że warunkiem koniecznym sprawnego wykorzystania nowoczesnych technologii informacyjnych jako narzędzi i metod prowadzenia działalności gospodarczej (a więc “gospodarki elektronicznej”) jest istnienie odpowiednio rozwiniętej infrastruktury informacyjnej państwa, społeczeństwa i gospodarki oraz jej wysoki poziom technologiczny. Przedstawiono model takiej infrastruktury informacyjnej stanowiącej niezbędną podstawę “gospodarki elektronicznej”. Zwrócono uwagę na potrzeby integracji infrastruktury informacyjnej państwa z infrastrukturalnymi informacyjnymi systemami międzynarodowymi i globalnymi, w szczególności – w przypadku Polski – z infrastrukturą informacyjną Unii Europejskiej oraz na minimalne i maksymalne granice integralności infrastruktury informacyjnej państwa z systemami zewnętrznymi. Przedyskutowano praktyczne problemy budowy modelu infrastruktury informacyjnej niezbędnej do rozwoju “gospodarki elektronicznej”, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczeń Polski i innych krajów Europy Środkowej.

ptu@progress.com

Prezentacja obejmuje krótkie przedstawienie najnowszej wersji tego narzędzia – 3.1 oraz możliwości zastosowania języka XML do tworzenia aplikacji.

{Jerzy.Nawrocki, Adam.Wojciechowski}@put.poznan.pl

1. Inżynieria wymagań a modele jakości (CMM, ISO 9000).
2. Dokument specyfikacji wymagań – podstawowe atrybuty i zalecane praktyki.
3. Negocjacje i inspekcja wymagań – podstawowe metody i zalecane praktyki dotyczące procesu specyfikacji wymagań.
4. Ćwiczenia praktyczne – ocena dokumentu i formalna inspekcja wymagań.

Środowisko, w którym klientom przyszło walczyć z konkurencją, a także technologia informatyczna wykorzystywana do wspomagania działalności gospodarczej stają się coraz bardziej złożone. Uwzględniając fakt, że Internet ma zasięg ogólnoświatowy, wiele firm dokonuje ponownej analizy swojej strategii i procesów gospodarczych. Są one obecnie zmuszone konkurować zarówno w dziedzinach tradycyjnych, jak i na nowym froncie cyfrowym, stykając się z nowymi konkurentami i nowymi sposobami działania. Dzięki takim możliwościom, jak interaktywna współpraca z klientami, dostawcami i partnerami, uzyskuje się nowe korzyści w postaci szybszego, bardziej efektywnego działania oraz obniżenia kosztów.

Jednakże nawet obecnie większość oprogramowania sieciowego zaprojektowana jest z myślą o świadczeniu usług w określonym środowisku operacyjnym, w powiązaniu z konkretną aplikacją lub z określonym serwerem, a nie w odniesieniu do całej Sieci. W rezultacie mamy do czynienia ze środowiskiem sieciowym coraz bardziej złożonym i rozdrobnionym, które sięgając poza przedsiębiorstwo wymyka się spod jego kontroli.

Rozwiązaniem jest nowy rodzaj produktów – oprogramowanie Jednolitej Sieci, które zapewnia usługi na wszystkich platformach w odniesieniu do wszystkich aplikacji i które przynosi korzyści wszystkim użytkownikom sieci wewnętrznych, zewnętrznych i współużytkowanych – użytkownikom całej Sieci. Usługi te tworzą w Sieci środowisko o zaawansowanych zabezpieczeniach. Działają one z najwyższą niezawodnością i są w najwyższym stopniu skalowalne. Można je integrować z innymi usługami, również innych dostawców, dzięki czemu powstaje jeden system zasobów służących do sterowania i zarządzania siecią oraz do jej eksploatacji. Usługi te są realizowane przez oprogramowanie, które można zakupić i administrować nim samodzielnie albo zlecić to usługodawcy lub innej firmie.

Bylejakość może dotyczyć zarówno treści materiału ilustracyjnego, jak i sposobu jego przygotowania. O ile na temat treści dyskutować trudno, o tyle sposób przygotowania ocenić łatwo, umiejętność ta należy bowiem do elementarza rzemiosła informatycznego. Nie wynika stąd bynajmniej, że jest to umiejętność powszechna. Zaskakująco wiele publikacji elektronicznych wykazuje znamiona kompletnej niewiedzy na temat tego, jak powinien wyglądać prawidłowo przygotowany materiał graficzny; bywa – o ironio! – że zarzut taki można postawić publikacjom traktującym o publikacjach elektronicznych.

Warto zatem przyjrzeć się podstawowym technikom i regułom przygotowywania materiału ilustracyjnego dla potrzeb e-publikacji. Temu właśnie zagadnieniu poświęcona jest niniejsza prezentacja.

PROJEKTOWANIE I SZYBKIE PROTOTYPOWANIE INTERFEJSU UŻYTKOWNIKA

http://www.zie.pg.gda.pl/~msik

• projektantów, analityków i programistów,
• kierowników projektów i osób odpowiedzialnych w projektach za jakość oraz satysfakcję użytkowników (klientów),
• wszystkich innych osób zainteresowanych jakością użytkową produktu informatycznego.

1. Ćwiczenie wykonywane jest w 3-4 osobowych grupach, z podziałem na role.
2. Uczestnicy otrzymują materiały do wykonania zadania, dotyczące planowanej (bardzo prostej) aplikacji i jej interfejsu użytkownika, którego zasadnicza koncepcja ma powstać na zajęciach.
3. Uczestnicy identyfikują docelową grupę użytkowników i ich główne wymagania, z których wynika zakres funkcjonalny produktu, wymagania użytkowe i ergonomiczne.
4. Uczestnicy budują prototyp interfejsu użytkownika dla omawianej aplikacji.
5. Odbywa się badanie prototypu w serii typowych zadań z udziałem użytkowników, co pozwala na zebranie danych i udoskonalenie własności użytkowych interfejsu użytkownika przez iteracyjne jego testowanie.
6. Zajęcia kończą się wybraniem jednego prototypu do realizacji, analizą wybranych rozwiązań oraz podsumowaniem doświadczeń zebranych w cyklu ich doskonalenia.

(tomasz.sobieszczyk@dc.com.pl)

(mrogusz@kpmg.pl)

Niektórzy klienci kupują produkty, o stosunkowo niskiej marży. Jeśli do kosztów tych produktów dodamy koszty obsługi takich klientów, może się okazać, że współpraca z nimi nie jest dochodowa. Z kolei w przypadku klientów kupujących produkty o stosunkowo wysokiej marży, może być tak, że domagają się oni dodatkowej obsługi, co powoduje że współpraca z nimi również nie przynosi zysków. W jaki sposób zatem, możemy dokładnie mierzyć opłacalność współpracy z poszczególnymi klientami?

Jeśli w danym okresie, dwóch klientów zaopatruje się w naszej firmie w ten sam rodzaj produktu, w tej samej ilości i po dokładnie tej samej cenie, czy współpraca z nimi będzie dla nas na równi opłacalna? Oczywiście, że nie! Niektórzy klienci zachowują się jak święci, a inni jak zatwardziali grzesznicy. Niektórzy spokojnie składają standardowe zamówienia, a inni domagają się, by wszystko co kupują, miało jakieś wyjątkowe cechy. Niektórzy klienci, po prostu kupują od nas produkt lub usługę i na tym mniej więcej kończy się z nimi kontakt aż do następnego zamówienia, kiedy inni nie ustają w przypominaniu nam o sobie – zazwyczaj kontaktują się po to, by zmienić warunki dostawy, zapytać o swoje zamówienie lub je przyspieszyć, czy zwrócić albo wymienić jakieś towary. W niektórych przypadkach jedyną różnicę stanowi położenie geograficzne siedziby klienta.

Pracownicy zastanawiają się często, czy tak zwani “trudni klienci” są tego warci? Zadając to pytanie, w rzeczywistości pytają oni: “czy po dodaniu do kosztów produktów oraz kosztów obsługi podstawowej, wszystkich kosztów wynikających z poświęcenia naszego czasu, wysiłku oraz przerw i zaburzeń w pracy wynikających z kontaktu z takim klientem, nie okaże się przypadkiem, ze w ogóle nie przynosi on nam żadnych zysków?” To dobre pytanie. Skąd mamy wiedzieć? W jaki sposób możemy określić poziom zysków, jakie czerpiemy ze współpracy z poszczególnymi klientami? Większość firm nie potrafi odpowiedzieć sobie na te pytania. Ponieważ jednak nieustannie dążą do pozyskania nowych klientów, prawdopodobnie chciałyby wiedzieć, jak dochodowi będą oni w odniesieniu do siebie lub do obecnych klientów firmy?

rgeslicki@2si.com.pl

Komunikacja pomiędzy obywatelem, a organem administracji może być realizowana po różnorakich mediach. Tak naprawdę istotne jest w niej tylko jedno – czy przekazany komunikat rodzi skutki prawne. Kodeks Postępowania Administracyjnego wymienia dopuszczalne media komunikacji, a należy tu przyznać, że w tym przypadku prawo stara się nadążać za technologią. Patrząc na stan infrastruktury w urzędach administracji publicznej nawet ja wyprzedza.

Zagadnienie jest o tyle interesujące, że chyba po raz pierwszy przepisy prawa wyprzedziły możliwości technologiczne dostępne organom administracji. W każdym razie większości z nich.

RÓBMY SWOJE CZYLI JAK BYĆ E-UROPEJCZYKIEM?

 

1. E-uropejczyk on-line
1. Polityczna fikcja czy realny program?
2. Co dla nas oznacza program Prodiego?
3. Czy NOWA EKONOMIA istnieje?

 

2. Jak duże jest ciastko i kto je będzie jadł?
1. Europejskie szanse
2. Nasze miejsce na pierwszym wirażu
3. E-dukacja w Polsce

 

3. Sobieradek – czy specjalista

Czyli: RÓBMY SWOJE!

 

4. Jak się znaleźć i nie zgubić w prz-e-strzeni?

 

5. Jak zaistnieć w chaosie?

 

6. Wnioski praktyczne

 

1. Liczba sprzedanych pecetów jako miara “szczęśliwości informatycznej społeczeństwa”

W ub. roku było ich 772 tys. sztuk. Czy to dużo czy mało? Ile z nich trafiło do użytkowników indywidualnych, ile do szkół, ile do małych firm – i co z tego wynika? Czy 30 PC na 100 pracowników umysłowych nam wystarcza?

 

2. Wskaźnik GlobSpołInfu:

1. gęstość telefonii przewodowej;
2. dostępność telefonii komórkowej;
3. dostępność transmisji danych (sieci pakietowe, ISDN i łącza dzierżawione)
4. dostępność sieci rozległych (liczba użytkowników Internetu na 10 tys. mieszkańców);
5. nasycenie komputerami osobistymi (na 100 mieszkańców);
6. dostępność telewizji (liczba odbiorników na 100)
7. dostępność TV wielokanałowej (kablowej i satelitarnej)

• albo dlatego, że są – w takich dziedzinach, których już sobie nie możemy wyobrazić bez systemów informatycznych: np. w bankach, gdzie nas ustawiają w kolejki, w rozliczeniach za energię, gaz, w sklepach – “po odejściu od kasy (fiskalnej) reklamacji nie uwzględnia się (bo się nie umie!)”;
• albo dlatego, że ich nie ma (albo są nie do tego, do czego powinny być): na policji, w służbie zdrowia, w administracji, w urzędach skarbowych, w telekomunikacji (są operatorzy, którzy udostępniają już on-line billing – do naszego narodowego trzeba się udać osobiście, bo nie można z nim niczego załatwić nawet przez telefon, nie mówiąc już o żadnych relacjach komputerowych!).

 

1. W jakich dziedzinach można próbować zmierzyć się z systemami informatycznymi “oko w oko”?

• w e-handlu (za zaliczeniem pocztowym?) lub
• w e-bankowości (w “wyspowych”, starannie odizolowanych od reszty banku systemach, o których nikt nic nie wie!)

Firma Prawnicza Kuczek i Maruta s.c. mmaruta@km.com.pl

Informatyka dała się we znaki prawnikom, jak mało które zjawisko w historii prawa. I bynajmniej nie chodzi tu o zawieszające się edytory tekstu i znikające z twardych dysków opinie, ale o rzeczy gatunkowo najistotniejsze. Program komputerowy okazał się być dobrem znacząco różnym od dóbr “klasycznych” – rzeczy, wynalazków czy utworów autorskich, takich jak książka lub muzyka. Próby prawnej regulacji zagadnień związanych z softwarem nie zadawalają nikogo, a na horyzoncie pojawiają się nowe, niezbadane kwestie – szalony rozwój handlu elektronicznego, podpisy cyfrowe, nowe postacie dzieł multimedialnych. Modele rozwiązań prawnych w istotny sposób zdeterminują rozwój informatyki i biznesu IT, a zagadnienia te w ciągu najbliższych lat stanowić będą przedmiot wielkiej dyskusji w środowiskach prawniczych i informatycznych.

Burzliwy rozwój prawa informatycznego połączony z “wiekiem niemowlęcym” tej dziedziny powoduje szereg problemów w życiu codziennym. Regulacje dotyczące efektu pracy informatyków, znacząco odbiegające od powszechnie dotychczas stosowanych, powodują, że zarówno pracodawcy jak i pracownicy mają kłopoty z określeniem w jakim zakresie nabywają prawa do stworzonych utworów, co się z tymi prawami dzieje w momencie zmiany pracy, jak na prawa te wpływają różne formy umów (umowa o pracę, zlecenie, umowa o dzieło). Czy pracodawca może nie umieścić nazwiska pracownika jako twórcy, czy może dowolnie zmieniać stworzony program, nawet jeśli w wyniku powstaje dzieło inne niż zamierzone przez pracownika? Czy pracownik odpowiada za błędy w programie? W jakim zakresie możemy korzystać z już opublikowanych programów, kiedy możemy je dekompilować? Prawo podatkowe także ma kłopoty z dostosowaniem się do programów komputerowych – część firm uznaje pracownikom 50% koszty przychodów z umowy o pracę, część nie. I każdy ma argumenty. Nie wspominając o nieśmiertelnym podatku vat od licencji, zagadnieniu nierozwiązanym od początku ustawy o podatku od towarów i usług.

MAŁY BIZNES ELEKTRONICZNY W PRAKTYCE

Autor jest z wykształcenia matematykiem, w świecie komputerów obraca się od 1984 roku. Przez ostatnie 2 lata rozwijał dział internetowy jednej z polskich firm providerskich (25 miejsce na liście dostawców internetu). Od 1997 roku prowadzi księgarnię internetową (trzecie miejsce w rankingu Rzeczpospolitej w 1999 roku i pierwsze w plebiscycie użytkowników internetu – internetowa Nike 1999). Od 1999 roku także prowadzi jedyny w polskim internecie sklep ze sprzętem alpinistycznym.

• Relacje klient – dostawca internetu – sklep
• Skuteczność reklamy i promocji
• Pułapki elektronicznego biznesu
• Mitologia e-biznesu a rzeczywistość
• Perspektywy z punktu widzenia praktyki.

Bstokalski@infovide.pl

Gospodarka elektroniczna wiąże się z dramatycznym zwiększeniem wolumenu i skróceniem czasu obsługi transakcji. Dodatkowo decentralizacja decyzji sprawia iż zobowiązania dotyczące zasobów organizacji (oferta, kredyt, terminy) podejmowane są w warunkach utrudniających stosowania bezpiecznych dla organizacji procedur i procesów. Wreszcie, rozproszenie procesów gospodarczych pomiędzy organizacje tworzące wirtualne łańcuchy logistyczne utrudnia zachowanie spójności danych oraz wprowadza redundancję

Strategia “przedsiębiorstwa bez opóźnień” (ZLE – Zero Latency Enterprise) wykorzystuje technologie integracji do “natychmiastowej” rejestracji zdarzeń istotnych z punktu widzenia monitorowania bieżącego statusu kluczowych procesów organizacji. W szczególności pozwala to na śledzenie ryzyka działalności, w obszarach takich jak płynność, realizacja strategii logistycznych Just-In-Time. Strategia integracji procesów (STP – Straight Through Processing) to rozszerzenie znanego paradygmatu zintegrowanych systemów zarządzania poza granice przedsiębiorstwa. Możemy na nią patrzeć jako na strategię implementacji “wirtualnego” procesu konsolidującego działania procesów gospodarczych w różnych organizacjach wspieranych przez różnorodne systemy. STP jest strategią dyskontowania kapitału informacyjnego.

Miejscem gdzie zaczęła się rozgrywać rewolucja związana z gospodarką elektroniczną jest globalny rynek i tradycyjna formuła organizacyjna światowego biznesu – kultura korporacji. Korzenie tej rewolucji tkwią w rosnącym znaczeniu i sile przetargowej indywidualności. To indywidualne predyspozycje pracownika, jego fachowość, motywacja, rzetelność decydują o sukcesie w budowaniu z klientem firmy. O ile synonimem Taylorowskiego podziału pracy była dewiza “proste zadania dla prostych ludzi” oraz kontrola sprawowana przez korporacyjną biurokrację, model pracownika umysłowego nowego milenium jest radykalnie inny. Od tego pracownika oczekuje się odpowiedzialności za realizację celów i zadowolenie klienta a nie stosowania się do opisu stanowiska, oferuje się mu samodzielność i władzę, a nie miejsce w służbowej “hierarchii dziobania”. W nagrodę pracownik uczestniczy w wypracowanych przez firmę zyskach stając się partnerem i współwłaścicielem organizacji. I jest to naturalna kolej rzeczy, zważywszy że kapitał wiedzy i umiejętności pracowników jest coraz częściej równie ważnych składnikiem bilansu strategicznego jak pieniądze.

Również klient coraz częściej domaga się respektowania swojej indywidualności, nie chce być traktowany jako rynek któremu “komunikuje się” przekaz marketingowy firmy, chce być traktowany jako partner z którym się rozmawia, bez ogłupiania fasadą buńczucznych zapewnień rodem z ulotek promocyjnych. Internet sprawia, że wszelkie kłamstwa i “zasłony dymne” tworzone przez zespoły marketingu i public relations zaczynają być szybko demaskowane na listach dyskusyjnych, w poczcie elektronicznej oraz na stronach internetowych zirytowanych klientów. Rynek tworzony przez sieć komunikujących się ludzi domaga się dzisiaj uczciwego traktowania, prawdy i ... poczucia humoru.

Rewolucja internetowa sięga więc fundamentów dzisiejszego stylu prowadzenia biznesu. Ma ona nawet swoje manifesty – jednym z najbardziej dosadnych jest dzieło Ricka Levine, Christophera Locke, Doca Searlsa i Davida Weinbergera The Cluetrain Manifesto, reprezentowane też w sieci (http://www.cluetrain.com). Rzucają one zupełnie nowe światła na to czym są relacje z klientami, zarządzanie kapitałem informacyjnym, stosunek do ryzyka w działalności gospodarczej. Na ile tezy owych manifestów spełnią się w rzeczywistości trudno dziś powiedzieć. Na pewno nie są one jedynie zapisem utopijnych marzeń idealistów, stanowią bowiem refleksję zrodzoną z obserwacji konkretnych zjawisk w rozwoju wirtualnych rynków i życiu światowych korporacji.

ZARZĄDZANIE LOGISTYCZNYM ŁAŃCUCHEM DOSTAW W DOBIE E-BIZNESU NA PRZYKŁADZIE APLIKACJI SAP APO.

Narzędzia zaawansowanego planowania, harmonogramowania i optymalizacji (składające się na komponent APO – ang. Advanced Planner and Opimizer) zwiększają korzyści ze stosowania e-biznesu w logistyce współpracujących firm. Ich zadaniem jest przede wszystkim synchronizacja zamówień po stronie dostawców i odbiorców – tak, aby jak najlepiej wykorzystać dostępne moce produkcyjne, środki transportowe i materiały podlegające wzajemnej wymianie. W tym też celu są one wyposażone w metody optymalizacji prognoz popytu, planów produkcji i zaopatrzenia oraz harmonogramów produkcji i transportu.

Komponent APO umożliwia utworzenie mapy powiązań pomiędzy partnerami gospodarczymi, gdzie każdy z nich posiada własną lokalizację, foldery planistyczne z indywidualnymi wariantami prognoz oraz różnego typu harmonogramy. Z punktu widzenia potrzeb optymalizacji, APO przetwarza dane tylko o tych zapasach, które podlegają obrotowi w ramach łańcucha dostaw. Pozostałe planowanie może być wykonywane tradycyjnie – w ramach tradycyjnego rozwiązania ERP.

• skonsolidowany obraz popytu na rynku na produkty i ich komponenty pozyskiwane w ramach kooperacji,
• propozycje najlepszych z uwagi na przyjętą funkcję celu dat zleceń planowanych realizowanych w ramach kooperacji,
• propozycje strategii planowania wysyłek i dat zleceń transportowych,
• daty zapotrzebowań na materiały i komponenty istotne dla kooperacji oraz informację o ich dostępności w całym obszarze łańcucha logistycznego.

• Obsługa podstawowych procesów kooperacji, np. wspólne opracowywanie prognoz, synchronizacja dat krytycznych zleceń produkcyjnych i transportu;
• Wsparcie strategicznych linii koperacji, np. zarządzanie zapasem przez dostawcę po stronie odbiorcy (Vendor Managed Inventory), optymalizacja wspólnych harmonogramów produkcyjnych;
• Otwarcie łańcucha logistycznego na wiele form współdziałania w ramach wirtualnej społeczności firm np. wspólne tworzenie prognoz w oparciu o potrzeby klientów rejestrowane w Internecie, elektroniczna rejestracja i przetwarzanie na całej długości powiązań kooperacyjnych zamówień klientów końcowych, elektroniczne składanie zamówień do zewnętrznych dostawców towarów i usług przy uwzględnieniu potrzeb całego łańcucha logistycznego.

Efektywne zastosowanie obu koncepcji pozwala firmie na współpracę z klientami i dostawcami w czasie rzeczywistym. Klient sam konfiguruje i dostosowuje produkt i związane z nim usługi do swoich potrzeb. Firma posiada umiejętność szybkiego testowania i wdrażania nowych pomysłów niezależnie od źródła ich pochodzenia – z wewnątrz firmy czy też z zewnątrz.

W referacie przedstawiono istotne cechy Clientele – systemu zarządzania kontaktami z klientami, ze szczególnym uwzględnieniem zarządzania kontaktami z klientami wykorzystującymi media elektroniczne do prowadzenia biznesu.

Wystąpienie omawia możliwości zastosowań technologii e-businessowych w celu zwiększania efektywności działania i zarządzania współczesnymi, rozległymi łańcuchami dostaw. Na wstępie omówione zostaną trendy rozwojowe, które mają wpływ na kształt współczesnych łańcuchów dostaw. Następnie omówione będą trzy obszary rozwiązań technologicznych w przedsiębiorstwie: enterprise, collaborative, e-commerce, które wspólnie tworzą kompleksowy system rozwiązań e-businessowych. W dalszej części pokazane zostaną modelowe możliwości zastosowań tego systemu w łańcuchach dostaw funkcjonujących na globalnym rynku. W wystąpieniu pokazane zostaną również rozwiązania funkcjonujące na rynku polskim.

Jest inżynierem – ukończył studia wyższe na Politechnice Wrocławskiej, na kierunku Organizacja i Zarządzanie.

Od około dziesięciu lat obserwujemy w Polsce bardzo dynamiczny rozwój przemysłu poligraficznego. Eksperci zauważyli, że przemysł poligraficzny oraz skojarzone z nią firmy medialne rozwijają się trzykrotnie szybciej niż inne dziedziny gospodarki. Olbrzymia konkurencja oraz inwestycje kapitału zagranicznego spowodowały, że firmy zostały zmuszone do zastosowania nowoczesnej technologii przetwarzania informacji, dzięki której uzyskano znaczący wzrost przychodów oraz ograniczono koszty osobowe, jak również koszty produkcji.

Siatka Zachmana (Zachman Framework for Enterprise Architecture), od czasu powstania dwanaście lat temu, nieustannie inspiruje wielu badaczy i praktyków i jest tematem międzynarodowych konferencji i seminariów. Ciągle ewoluując, Siatka Zachmana stała się podstawowym modelem pozwalającym klasyfikować i organizować elementy organizacji znaczące zarówno dla zarządzania przedsiębiorstwem jak i dla budowy całego spektrum systemów informatycznych.

Tutotorial przedstawia główne koncepcje, szczegóły modelu i zastosowania Siatki Zachmana.